कविता

*कहाँ पर बोलना है*

*और कहाँ पर बोल जाते हैं।*

*जहाँ खामोश रहना है*

*वहाँ मुँह खोल जाते हैं।।*

*कटा जब शीश सैनिक का*

*तो हम खामोश रहते हैं।*

*कटा एक सीन पिक्चर का*

*तो सारे बोल जाते हैं।।* 

*नयी नस्लों के ये बच्चे*

*जमाने भर की सुनते हैं।*

*मगर माँ बाप कुछ बोले*

*तो बच्चे बोल जाते हैं।।*

*बहुत ऊँची दुकानों में*

*कटाते जेब सब अपनी।*

*मगर मज़दूर माँगेगा*

*तो सिक्के बोल जाते हैं।।*

*अगर मखमल करे गलती*

*तो कोई कुछ नहीँ कहता।*

*फटी चादर की गलती हो*

*तो सारे बोल जाते हैं।।*

*हवाओं की तबाही को*

*सभी चुपचाप सहते हैं।*

*च़रागों से हुई गलती*

*तो सारे बोल जाते हैं।।*

*बनाते फिरते हैं रिश्ते*

*जमाने भर से अक्सर हम*

*मगर घर में जरूरत हो*

*तो रिश्ते भूल जाते हैं।।*

 

*कहाँ पर बोलना है*

*और कहाँ पर बोल जाते हैं*

*जहाँ खामोश रहना है*

*वहाँ मुँह खोल जाते हैं।।*

 ✍ *अज्ञात*

Thought of the day

🌹।। *मनापासून शांतपणे वाचा* ।। 🌹

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

१ )■ जिथं आपली कदर नाही, तिथं कधीही जायचं नाही. ज्यांना खर सांगितल्यावर राग येतो, त्यांची मनधरणी करत बसायचे नाही. जे नजरेतून उतरलेत त्यांचा त्रास करून घ्यायचा नाही.

_______________________________

२ )■ आपल्या हातून एखाद्याचे काम होत असेल तर ते निःस्वार्थ बुद्धीने आणि निःसंकोचपणे करा. नेहमी दुसऱ्याला मदत करा दुसऱ्याला त्रास होईल असे कदापि वागू नका.

_______________________________

३ )■ नेहमी स्वतःसोबत पैज लावा, जिंकलात तर *आत्मविश्वास* जिंकेल, आणि हारलात तर *अहंकार* हारेल.

_______________________________

४ )■ पाण्याने भरलेल्या तलावात *मासे* किड्यांना खातात, आणि जर तोच तलाव कोरडा पडला तर *किडे* माश्याना खातात. *संधी* सगळ्यांना मिळते. फक्त आपली *वेळ* येण्याची वाट पाहा_____!

_______________________________

५ )■ एखाद्या व्यक्तीजवळ आपल्या अशा आठवणी ठेवून जा की नंतर त्याच्याजवळ आपला विषय जरी निघाला तर, त्याच्या ओठांवर थोडसं *हसू* आणि डोळ्यात थोडसं *पाणी* नक्कीच आलं पाहिजे____ !

_______________________________

६ )■ तुम्ही स्वतःच्या खांद्यावर डोके टेकून *रडू* शकत नाही आणि स्वतःच स्वतःला आनंदाने *मिठी* ही मारू शकत नाही______ !

*आयुष्य* म्हणजे दुसऱ्यांसाठी जगायची बाब आहे_______ !

_______________________________

७ )■ जगातील सर्वात सुंदर रोपटे *विश्वासाचे* असते आणि ते कोठे जमिनीवर नाही तर आपल्या *मनात* रुजवावे लागते______ !

_______________________________

८ )■ वादळे जेव्हा येतात तेव्हा आपण आपल्या मातीला घट्ट रुजून राहायचं असतं. ती जितक्या वेगाने येतात तितक्याच वेगाने निघूनही जातात. वादळ महत्त्वाचे नसते. प्रश्न असतो की, आपण त्यांच्याशी कशी *झुंज* देतो आणि त्यातून कितपत बऱ्या अवस्थेत बाहेर येतो याचा.________ !

_______________________________

९ )■ जगातील कुठलीच गोष्ट *परिपूर्ण* नाही. परमेश्वराने *सोन* निर्माण केलं. चाफ्याची *फुल* सुद्धा त्यानीच निर्माण केली. मग त्याला सोन्याला चाफयाचा *सुगंध*  नसता का देता आला ? अपूर्णतेतही काही मजा आहेच की._______ !

_______________________________

१०)■ दगडात मूर्ती असतेच. त्याचा फक्त नको असलेला भाग काढून टाकायचा असतो. आणि मग ह्याच भावनेने माणसाकडे पहा. माणसातही नको असलेला भाग दूर करायला शिका.________!

_______________________________

११ )■ जेव्हा अडचणीत असाल तेव्हा *प्रामाणिक* रहा. जेंव्हा आर्थिक परिस्थिती चांगली असेल तेंव्हा *साधे* रहा. जेव्हा एखादे पद किंवा अधिकार असेल तेव्हा *विनयशील* रहा. जेव्हा अत्यंत रागात असाल तेव्हा *शांत* रहा.________ !

_______________________________

१२ )■ आपण हरवण्यासारखं आयुष्यात जरूर घडायला हवं, कारण अशा स्थळावरून परतताना माणूस *माणूस* राहत नाही. परतून येत ते *चैतन्य*__________! 

_______________________________

१३ )■ *सोन्याची* एक संधी साधण्यापेक्षा प्रत्येक संधीच *सोन* करा. समुद्र हा सर्वांसाठी सारखाच असतो. काहीजण त्यातून *मोती* काढतात, तर काहीजण त्यातून *मासे* काढतात तर काहीजण फक्त *पाय* ओले करतात. हे *विश्व* पण सर्वांसाठी सारखेच आहे. फक्त तुम्ही त्यातून काय घेता हे *महत्त्वाचे* आहे._______!

_______________________________

१४ )■ तुम्ही कोणासाठी कितीही केले, तरी ते कोठेतरी कमीच पडते. कारण *सत्य* चप्पल घालून तयार होईपर्यत, *खोट* गावभर हिंडून आलेलं असत._________!

_______________________________

१५ )■ प्रेमळ माणस तुम्हाला कधी *वेदना* देतीलही, पण त्यांचा उद्देश फक्त आणि फक्त तुमची *काळजी* घेणं हाच असतो.

_______________________________

१६ )■ जगातील कटू सत्य हेच आहे की, *नाती* जपणारा नेहमी सर्वांपासून दुरावला जातो.________!

_______________________________

१७ )■ नेहमी लक्षात ठेवा की, " आपल्याकडे असलेल्या संपत्तीचा *बडेजाव* करू नका. भरकटलेल्या जहाजात कितीही *पैसा* असला तरी पिण्याचे *पाणी* मिळत नाही. जमिनीशी जोडलेले राहा.____________!

_______________________________

१८ )■ पदाचा, संपत्तीचा कधीही *गर्व* करू नये.

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

🌸🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🌸

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

_______________________________

घराचे वय

प्रत्येक घराचे वय असते ..
कोणी लिहिलय माहित नाही पण छान आणि बरोबर लिहिलय

आज सकाळपासून ती तापाने फणफणली होती,... कालच डॉकटरांनी अगदी कडक शब्दात सांगितलं होतं,...दोन दिवस फक्त आरामच करायचा,...त्यामुळे अभयने आपल्या मावशीला गावाकडून बोलवून घेतलं होतं,...गाव तसं तासभर अंतरावर होतं,... छोटीशी शेती,घर सांभाळत मावशी एकटी रहात होती,...ठेंगणी ,ठुसकी गोरी गोमटी मावशी अभयच्या एका फोनवर सकाळीच दारात हजर,...तेंव्हा बाईसाहेबांचं कुरकुरत,..वाकत कपबश्या विसळणं सुरू होतं,.. पोरं शाळेत निघून गेले होते,...मावशीने लगेच तिच्या हातातुन कप काढून घेत तिला रूम मध्ये झोपायला पाठवलं,...अभय कुरकुरत मावशीला म्हणाला," आग फार चिडचिड करत असते ही पसारा,पसारा म्हणत,...आता तू जरा समजव तिला तब्येत बघ कशी झालीये तिची कालच डॉकटर म्हणालेत जरा दोन काम कमी करून आराम करत जा,...म्हणजे शरिराला शीण येणार नाही आणि दोन चार महिन्याला असा ताप येणार नाही,...पण ही बया ऐकेल तर,.…"           मावशी हसुन म्हणाली अरे असतंच बायकांना सगळ्याच डगरीवर हात ठेवावा वाटतो,.. आता आहे मी आठवडाभर सांगते तिला समजावून,....चल तुला डबा भरून देते तू निघ उशीर होईल तुला,... अभय गेला मावशीने मस्त आल्याचा चहा बनवला आणि आली रूपाच्या खोलीत,...रूपा उठून बसली,"मावशी अहो चहा कशाला केलात,..?"     "   घे ग तेवढंच फ्रेश वाटेल तुला,... रोज नोकरी,मुलांचं,नवऱ्याचं आणि घराचं करून दमत असशील ना,..."मावशीने तिच्या डोक्यावरून हात फिरवला तसं तिला रडूच आलं,.."खरं आहे मावशी,खुप थकून जाते मी,... कदाचित म्हणूनच शरीर असे दुखणे काढत असेल आरामासाठी ,पण काय करणार मावशी घरात इतका पसारा होतो ना की खुप वेळ तर माझा घर अवरण्यातच जातो,.."           मावशी हसुन म्हणाली,..."प्रत्येक घराचं ना वय असतं ते स्वीकारायला शिकता आलं ना ग मग त्रास होत नाही पसऱ्याचा,..."            तिला कळेना नेमकं काय म्हणायच आहे मावशींना आणि घराला वय म्हणजे,..??मावशींच्या लक्षात आलं,..हिला घराचं वय कळलं नाही,...मावशी हसुन म्हणाली,...तू प्राजक्ता कडे जातेस ना,..म्हणजे माझी सून ग नोकरीमुळे नाही राहत माझ्याकडे,...तिच्या घरी तू गेली आहेस ना,....मावशीच्या प्रश्नाला ती उत्तर देत म्हणाली,.."हो घरभर खेळणे पसरलेले असतात,...अगदी उड्या मारून जायची वेळ येते,...,,"हं अश्या घराचं वय 1 ते 5 वर्ष,...आता तुझ्याकडे आहे का असा पसारा नाही आता तुझ्याकडे गोष्टींची पुस्तकं,.. रंग,खडू,रंगीत कागद आणि कपडे म्हणजे तुझ्या घराचं वय आहे 6 ते 15,...आपल्या सुनीलकडे म्हणजे माझ्या पुतण्याकडे सगळीकडे फोन,चार्जर,कपडे,पुस्तकं,.. बुटांचे चपलांचे जोड,..ते वेगवेगळे स्प्रे ह्याचाच पसारा कारण त्या घरच वय 15 ते 20 आणि आता माझंच घर बघ काही पसारा नाही कारण पिल्लं गेलेत ग उडून घरट्यातून मग कोण पसारा करतंय,... सगळं चित्रातल्या सारख आहे,...काही हलत नाही मला फार वाटतं कसे कसे वय होऊन गेले घराचे पण आता हे बिनपसाऱ्याच म्हातारपण पेलवत नाही,..म्हणून त्या घरच ते वय छान आनंदाने स्वीकारायला शिक कारण आपण बायका उगीच चिडचिड करून सगळ्यांना बेजार करतो आणि हे सगळं समोर असलं ना तर मुलं त्याला हात लावतात ठेवून दिल की गेलं नजरे आड,... थोडी फार आवरा आवर ठिक पण त्यासाठी अगदी दमछाक करून अस आजारपण नको ग,...घराचे हे वय परत येत नाहीत पिल्लं आहेत तेव्हाच घराची ही मजा अनुभवायची असते,...मग आहेच आपलं म्हातारपणीच शांत आणि स्वच्छ घर,..       तिलाही पटलं मावशींच म्हणणं आणि खरंच आठवलं मुलांचं बालपण सगळीकडे खेळणे,...बाहुल्या,सायकली,..आता सगळे पुस्तकं, रंग पण आता मावशींनी घराच्या वयाची दृष्टी दिल्याने नकळत तिला तो पसारा वाटत नव्हता तर घर सजावटीच समानच वाटत होतं,...ती हसुन म्हणत होती 6 ते 15 वयातल आहे माझं घरं आणि कौतुकानं घराकडे पहात होती😊
👆🏼कीती छान पोस्ट आहे ही!  घराचं वय असू शकतं आणि ते आपण अनुभवायचं असतं ही कल्पना भन्नाट खरी पण
खूssssप गोड!!

*This poem made me cry*.

A drunk driver may not lose his life but may be an instrument of death of someone else.

*This poem made me cry*.

Please make your kids read it too.

I went to a party Mom,

I remembered what you said.

You told me not to drink Mom,

So I drank soda instead.

I really felt proud inside Mom,

The way you said I would.

I didn't drink and drive Mom,

Even though the others said I should.

I know I did the right thing Mom,

I know you are always right.

Now the party is finally ending Mom,

As everyone is driving out of sight.

As I got into my car, Mom,

I knew I'd get home in one piece.

Because of the way you raised me,

So responsible and sweet.

I started to drive away Mom,

But as I pulled out into the road,

The other car didn't see me Mom,

And hit me like a load.

As I lay there on the pavement Mom,

I hear the policeman say, "the other guy is drunk," Mom,

And now I'm the one who will pay.

I'm lying here dying, Mom.

I wish you'd get here soon.

How could this happen to me Mom?

My life just burst like a balloon.

There is blood all around me Mom,

And most of it is mine.

I hear the medic say, Mom,

I'll die in a short time.

I just wanted to tell you Mom,

I swear I didn't drink.

It was the others, Mom.

The others didn't think.

He was probably at the same party as I.

The only difference is, he drank and I will die.

Why do people drink, Mom?

It can ruin your whole life.

I'm feeling sharp pains now.

Pains just like a knife.

The guy who hit me is walking, Mom.

And I don't think it's fair.

I'm lying here dying and all he can do is stare.

Tell my brother not to cry, Mom.

Tell Daddy to be brave.

And when I go to heaven, Mom,

Put "GOOD BOY " on my grave.

Someone should have told him, Mom,

Not to drink and drive.

If only they had told him, Mom,

I would still be alive.

My breath is getting shorter, Mom.

I'm becoming very scared.

Please don't cry for me, Mom.

When I needed you, you were always there.

I have one last question, Mom.

Before I say good bye.

I didn't drink and drive,

"So why am I the one to die?"

Someone took the effort to write this poem. So please, forward this to as many people as you can. So that it will make people understand not to mix drinking and driving.

Real Story of Jagjit & Chitra Singh's son who was crushed to death by a drunk boy.

घेऊ का पोटापुरतं.....

घेऊ का पोटापुरतं.....

                

पंगतीत बसलेत दगडाचे देव रे..

दगडाच्या देवाला खाऊ जरा ठेव रे.

बसल्याजागी मिळतं तूला नैवेद्द तुपाशी

माणसांच्या बाजारात मी मात्र उपाशी...

तोंड तुझं दिसत नाही खाणार तू कसा

खाणार नसशील तू तर घेऊ का  जरासा ? ..

तू देव नाहीस असं म्हणता येणार नाही

उष्ठ तुझं नेतो खुश होईल माझी ताई...

मागत नाहीस,रडत नाहीस तरी देतात तुला.

भिका-याचं पोर म्हणून चिडवतात मला.

दगडाचा असला तरी राग येत नाही तुला

पुढयातलं खायाला  सारं देतोस का मला...

तुला जे कळतं ते माणसाला कळत नाही

माणसांतल्या माणसाला माणुसकी मिळत नाही..

जागतिक ग्राहक दिन

🤔 *जागतिक ग्राहक हक्क दिन; ग्राहकांचे हक्क, जबाबदाऱ्या आणि कर्तव्य काय?*

आज जागतिक ग्राहक हक्क दिन. ग्राहक संरक्षण कायद्यामुळे ग्राहकांना विविध 6 हक्क प्राप्त झाले आहेत. आज त्याबाबत जाणून घेऊयात...

1) *संरक्षणाचा/सुरक्षिततेचा हक्क* : जीवित किंवा मालमत्तेला धोकादायक अशा वस्तूंच्या  वापरापासून संरक्षण मिळविण्याचा हक्क ग्राहकाला आहे.

2) *माहिती मिळविण्याचा हक्क* : आपण जी वस्तू खरेदी करतो तिच्या विषयी संपूर्ण माहिती जाणून घेण्याचा ग्राहकाला हक्क आहे.

3) *निवडीचा हक्क* : योग्य किंमतीत आपल्या वस्तूची निवड करण्याचा हक्क ग्राहकाचा आहे. ग्राहकांनी दक्ष राहून वस्तूच्या किंमती व गुणवत्ता यांचा विचार करुनच योग्य वस्तूची खरेदी करावी.

4) *तक्रार निवारणाचा हक्क* : वस्तूच्या खरेदीनंतर काही दोष आढळल्यास किंवा खरेदीत फसवणूक झाली असे वाटत असल्यास ग्राहकांना त्या संबंधी ग्राहक न्यायालयात तक्रार करण्याचा अधिकार आहे.

5) *ग्राहक शिक्षणाचा हक्क* : बाजारपेठेची व व्यापारी व्यवहाराची ग्राहकाला माहिती असणे आवश्यक आहे. ग्राहकाच्या हक्कांचे संरक्षण करणारे अनेक कायदे आहेत.

6) *आरोग्यदायी पर्यावरणाचा हक्क* : ग्राहकांना प्रदूषणापासून संरक्षण मिळविण्याचा हक्क आहे. याबरोबरच प्रामाणिकता मिळविण्याचा, मत प्रदर्शन करण्याचा ग्रहाकांचे प्रतिनिधित्व करण्याचा हक्क ही ग्राहकाला आहे.

💁‍♂ *ग्राहकांच्या जबाबदाऱ्या आणि कर्तव्य काय?* :

▪ कोणत्याही हॉटेलमध्ये मोफत पाणी पिऊ शकता किंवा स्वच्छतागृहचा वापर करू शकता
▪ सुटे पैसे नाहीत म्हणून दुकानदार तुम्हाला गोळ्या-चॉकलेट देऊ शकत नाही. चलनाला दुसरी पर्यायी वस्तू देण्याचा अधिकार दुकानदारांना नाही
▪ जाहिरातीमध्ये दिलेलं वचन न पाळल्यास तुम्ही कंपनीवर दावा तर ठोकू शकतातच, पण त्याचबरोबर त्या उत्पादनाची जाहिरात करणाऱ्या व्यक्तीवरही दावा करू शकता
▪ जर रुग्णालयानं काही सेवा देण्यासाठी पैसे स्वीकारले असतील तर त्या सेवा देण्यास ते बांधील आहेत. जर त्यांची पूर्तता त्यांनी केली नाही तर त्यांच्यावर कारवाई होऊ शकते

🎯 *सर्व माहिती एकाच ठिकाणी* : ग्राहक संरक्षण मंत्रालयाच्या jagograhakjago.gov.in या वेबसाईटवर ग्राहकांशी संबंधित सर्व माहिती एकाच ठिकाणी मिळेल

कथा

मालकानं बैलासमोर गव्हाणीत पेंडीचा पीळ मोकळा केला तसा रवंथ करत बसलेला बैल उठून उभा राहिला, मालक गोठ्याच्या बाहेर गेल्याची खात्री करून बकरं आत शिरलं.. आडव्या मेढीवर गोठ्यात 'तपश्चर्या' करत बसलेलं कोंबडं उडी मारून गव्हाणीत येऊन बसलं.. इकडेतिकडे पहात एक उंदीर गव्हाणीत येऊन बसला अन रोजची 'गोलमेज परिषद' सुरू झाली... सुखदुःखाच्या गप्पा मारत-मारत.. बैल कडब्याच्या पेंडीतली चिपाडं, पान-पान शोधून बकरं, एखाददुसरे राहिलेले कणीस शोधत कोंबडं तर गव्हाणीत पडलेले ज्वारीचे दाणे अन सुग्रासवर उंदीर ताव मारण्यात दंग झाले..!
अगदी दृष्ट लागावी अशी एकी...
चौघेही आनंदात जगत होते...

चारही जण जिवलग मित्र, वेगवेगळ्या संवर्गात असले तरी शेवटी सर्व प्राणीच...! एकमेकांच्या सुखदुःखाचे साक्षीदार ! नास्ता,लंच अन डिनर एकत्र करणारे अन मालकाच्या सदैव चाकरीत असणारे, प्रामाणिक असणारे...!!

सकाळची न्याहरी आटोपली अन उंदीर आपल्या नित्यनियमाप्रमाणे घराची परिक्रमा करायला निघाला...!
मित्रांच्या संगतीमुळे मालकाला त्रास होईल असे तो अजिबात वागत नव्हता..!

पण त्याला आज अचानक एक धक्का बसला.. थरथर कापू लागला.. त्याच्या सर्वांगाला घाम फुटला....

'अहो.. एक उंदीर रोज दिसतोय हो.. कुठं काही नुकसान नाही पण त्याचा वेळीच बंदोबस्त करा !' ओसरीत पेपर वाचत बसलेल्या मालकाच्या हातात चहाचा कप टेकवत मालकीण बोलल्या...!
'अगं व्हय की, म्या पण त्याला पाहिलंय.. आज बाजारातून येतांना पिंजरा घेऊन येतो..!'

उंदीर भेदरलं... परिक्रमा विसरलं... अन थेट गोठ्यात मित्रांकडे धाव घेतली...

गोठ्यात फक्त कोंबडं होतं, ' दादा..दादा.. !'
'काय झालं रे ? एवढी धाप का लागली ? एखादा बोक्या लागला का पाठी ??' कोंबडं हसतच बोललं.
'नाय पण मालक माझ्यासाठी पिंजरा आणणार हाय म्हण.… त्यांच्या तोंडून ऐकून आलोय !' उंदीर आवंढा गिळत बोललं.
'मग ??' कोंबडं.
'भाऊ मला वाचवा !' आर्त स्वरात उंदीर बोलत होतं.
'नाय बा, पिंजरा तुझ्यासाठी आहे अन 'समस्या' पण तुझीच आहे... तुझी तू निपट !' कोंबडं अंग झटकत बोललं !
पडलेल्या चेहऱ्यानीशी उंदीर आपली 'समस्या' घेऊन गोठ्याबाहेर चरत असलेल्या बकऱ्याकडे गेला..!

बकऱ्याने सर्व हकीकत गंभीरपणे ऐकून घेतली.. अन गालातल्या गालात हसला..
'लावू दे मालकाला पिंजरा.. त्याने काय होतंय ? तू फक्त पिंजऱ्यात जाऊ नको ! चिल्लर गोष्टींसाठी माझा वेळ खाऊ नको..! तुझे कोडे तूच सोडव.. पुन्हा त्रास देऊ नको ..!!'
खाडकन तोंडात चपराक बसल्यावर जसा चेहरा होतो तसा चेहरा घेऊन तो शेतात चरत असलेल्या अनुभवी वयस्कर बैलाच्या दिशेने आपल्या सर्व आशा, आकांक्षा अन अपेक्षा घेऊन धावला...!

बैलाने त्याची सर्व 'समस्या' ऐकली.. समस्या ऐकेपर्यंत सकारात्मक प्रतिसाद दिला....
'त्याचं कसं आहे उंदीर भाऊ, मी आहे पाळीव, अन त्यात 'मालकाच्या दावणीला' बांधलेला..! तुला मदत करण्याची माझी प्रचंड इच्छा आहे पण.... थोडंस अवघड वाटतंय..! तसं मी मालकाला बोलून बघतो... तू उद्या भेट..!' बैलाची ही प्रतिक्रिया ऐकून त्याचा मैत्रीवरचा विश्वासच उठला...!!

सायंकाळ झाली....
मालक गोठ्यात शिरले... मालकीण मागेच होती... मालकाच्या हातात 'उंदराचा पिंजरा होता!' मालकीनीच्या सांगण्यावरून त्याने तो दगडाच्या पवळीला असलेल्या भगदाडाजवळ लावला.. उंदराची जाय - यायची वाट तीच तर होती...
पिंजरा लावून मालक मालकीण निघून गेले...
उंदराने गव्हाणीच्या साक्षीने सर्वसमोर एक आर्त मागणी केली...
-- 'तुम्ही सर्व माझे आधारस्तंभ आहात, माझं भवितव्य तुमच्या हातात आहे... मी तुमच्यापैकी एक आहे.. आज संकट माझ्यावर ओढवलंय उद्या तुमच्यावर ओढवेल कृपया मदत करा, मला वाचवा !' तो मनातून विनंती करत होता...!
पण सर्वजण त्याला हेतुपुरस्कर टाळत होते ..!

"दोस्त दोस्त ना रहा....!!" गाणे बॅकग्राऊंड ला वाजत होते...!

हताश अन निराश होऊन उंदीर निघाला...!
पवळीच्या भगदाड जवळ लावलेल्या पिंजऱ्याकडे हताश नजरेने पहात अन कालपर्यंत 'संघटनेत, एकीत अन समूहात असणाऱ्या बळाबद्दल चर्चा करणाऱ्यांनी 'समस्या तुझी-अन-उपाय तूच शोध !' असा उपदेश करत अनेक दिवसाची मैत्री क्षणात तोडली होती..!!
दावणीतले 'पाळीव' अन हा 'उपरा' असे दोन भाग स्पष्ट झाले होते...!!
उंदराने जागा बदलली, मेढीवर तुराट्याच्या काड्यावर गवत अंथरून तिथे तो झोपू लागला.. तशी पडण्याची भीती होती पण पिंजऱ्यात अडकून मरण्यापेक्षा हे बरं ... !

रात्र झाली होती.... अचानक गोठ्यातून खडखड असा आवाज येत असल्याने मालकीणबाई आल्या.. 'नक्की पिंजऱ्यात उंदीर अडकला असेल...' गोठ्यात आल्या.. थोडासा अंधार असल्याने दिसत होते... अंदाज बांधत सकाळी ठेवलेल्या पिंजऱ्याच्या दिशेने पुढे सरकल्या... जिकडे हालचाल जाणवत होती तिकडे पिंजरा थोडासा अस्पष्ट दिसला म्हणून तिने तो पिंजरा उचलला.... अन तितक्यात तिला काहीतरी चावल्याची जाणीव झाली म्हणून तिने पिंजरा फेकून दिला..!
पिंजऱ्यात अर्धवट आत अन अर्धवट बाहेर अशा अवस्थेत 'विषारी साप' अडकला होता !!

मालकीण दवाखान्यात शरीक झाली... मालकाने तिला वाचवण्यासाठी शर्थीचे प्रयत्न सुरू केले... खूप पैसा लावला...
काही दिवस निघून गेले... मालकीण दवाखान्यात अन मालक दिवाळखोर...!

*"एकमेका साह्य करू, अवघे धरू सुपंथ.."*

एक दिवस मालक गोठ्यात शिरला.. त्याच्या मागोमाग एक माणूस... मालकाने कोंबड्याला आवाज दिला अन पकडले अन सोबत आलेल्या माणसाशी सौदा करून त्याच्या हवाली केले... अत्यंत हताश नजरेने मित्रांकडे पाहत जीवाचा आकांडतांडव करत कोंबड्याने मित्रांचा निरोप घेतला..!
उंदीर सर्व वर बसून पहात होता...
चार दिवस उलटले....
पुन्हा मालक अन तोच माणूस गोठ्यात शिरले.... बकऱ्याच्या पाठीवर त्याने हात फिरवला तसं बकरं थरारलं... त्याला घाम फुटला... उजव्या हाताने त्याने बकऱ्याच्या पोटाजवळच्या फासळीत दाबले अन मालकाशी बोलून सौदा पूर्ण केला.. मालकाच्या हातावर पैसे टेकवत बकऱ्याला सोबत घेऊन निघाला....
बकऱ्याच्या आकांताबरोबरच बैलाच्या डोळ्यातून दोन अश्रू टपकले....

पुन्हा आठ दिवस निघून गेली...
मालक गोठ्यात शिरले ... आज त्यांच्या बरोबर दोन माणसे लुंगी, बनियन अन टोपी परिधान करून होती..
गोठ्यात बैलाशिवाय कोणीच नव्हते.. तो शहारला... थरथरू लागला... त्याचाही सौदा झाला अन तो ही जड पावलांनी गोठ्याबाहेर पडला....
मेढीवरून पाहणाऱ्या उंदराच्या डोळ्यात अश्रू तरळले...!
जिच्या इलाजासाठी सर्व गोठा रिकामा झाला ती मालकीण पण वाचली नाही...!
..
...
जे कालपर्यंत म्हणत होते की, 'ही समस्या आमची नाही... तुझी समस्या आहे अन तू उपाय पहा..!' नेमके तेच आज त्या समस्येचे 'योग्य वेळी' निराकरण न केल्याने 'साफ' झाले होते... अन 'समस्या' ज्याची होती, तो आज आपल्या अढळ ठिकाणी विराजमान होता..!

वेळीच " कोंबडा अन बैलाच्या आवाजाच्या गजरात बैलाने पिंजऱ्यावर आपल्या दमदार खुरांचा पाय ठेवून पिंजरा मोडला असता तर 'मैत्री' पण अबाधित राहिली असती अन 'स्वतःचे अस्तित्व पण !' ..."
समस्या लहान भावाची असो, मोठ्या भावाची असो, बहिणींची असो वा सर्वसमावेशक असो ... समस्या कोणाची का असेना ... आज त्या समस्यात तो गुरफटलाय... उद्या आपण गुरफटू नये म्हणून 'कितीही छोटी.. कदाचित आपली नसली तरी.. त्यांना साथ द्या ! त्यांना जगवा अन स्वतः दुसऱ्यांसाठी जगा !!'

*"स्वतःसाठी जगणे.. मरणासम आहे !!"*

*तात्पर्य :-*
*कदाचित आपली अवस्था वरील कथेप्रमाणे होऊ  नये....म्हणून सर्वांनी एकमेकांना अडचणीच्या काळात निस्वार्थ मदत केली पाहिजे !!*

फेसबुक वरील संग्रहातील....

कोंडी

.....कोंडी...  

      रोज टी. व्ही. वर औरंगाबादच्या 'कचरा कोंडीची 'बातमी पाहून माझ्या मनात विचार आला,केवळ औरंगाबादच नव्हे तर बऱ्याच ठिकाणी हा प्रश्न पुढे मागे निर्माण होऊ शकतो.याला कळत नकळत आपण सारेच जबाबदार आहोत का?
         आपण कमीतकमी  कष्ट करून ज्यास्त सुखात राहायचा प्रयत्न करतोय.वापरा आणि फेका ही प्रवृत्ती जपतोय.
         घरात छोटासा जरी कार्यक्रम असला तरी आपण लगेच 'यूज अँड थ्रो ' वाले ग्लास, चमचे,द्रोण, डिश आणतो ,वापरतो आणि फेकून देतो.घरात शोकेस मध्ये मारे ऐटीत ग्लास ,डिनर सेट ठेवलेले असतात, पण ते वापरले तर परत धुणार कोण? म्हणून आपण ते फक्त शोकेसची शोभा वाढवण्यासाठीच ठेवतो.धुवायला वेळ कोणाला आहे ?
          पूर्वी गावाला जाताना आपण मोठ्या  वॉटर बॅग्ज न्यायचो.पण आता ठिकठिकाणी बिस्लरीच्या बाटल्या घेतो,वापरून फेकून देतो.
            लहान मुलांचे 'लंगोट 'हा प्रकार तर आपण विसरूनच गेलोय.हगीज,सॅनिटरी नॅपकिन्स ! हात पुसायला रुमलाऐवजी पेपर नॅपकिन्स! बापरे! वापरा आणि फेका असा किती कचरा टाकतो आपण !
              पूर्वी वाण सामान आणताना घरातूनच तेलाची बरणी, तुपासाठी डबा न्यावा लागायचा.आता यासाठी विविध प्रकारच्या पॉलिथीन पिशव्या किंवा बाटल्या मिळतात,नंतर त्या आपण फेकतोच.
             पूर्वी लग्नाचा कितीही मोठा 'बस्ता ' बांधला तरी तो एकाच मोठ्या कापडात 'गाठोडं 'करून मिळायचा.आता प्रत्येक साडीसाठी व कपड्यासाठी स्वतंत्र पिशवीचा आपला अट्टाहास असतो.
              वस्तू दुरुस्ती कडे आपला कल नसतो.बूट, चप्पल,खेळणी,छत्री अशा गोष्टी आपण लगेच फेकून नव्या घेतो.
              'वापरा आणि फेका ' अशी असंख्य उदाहरणे सांगता येतील.याला जबाबदार कोण? याचे उत्तर म्हणजे सध्याचे धावते युग म्हणावे लागेल.कोणालाही वेळ नाही.रात्र थोडी सोंगे फार.प्रत्येक जण आपापल्या कोशात आणि व्यापात इतका अडकलाय की त्याला स्वतःच्या आयुष्याची कोंडी फोडायला वेळ नाही तर कचरा कोंडीचं काय घेऊन बसलात ?
              कंटाळा आला की आपण पटकन एखाद्या हॉटेलमधून जेवण ऑर्डर करतो,पण हे पार्सल फोडल्यानंतर होणाऱ्या कचऱ्याने एक अक्खी कॅरी बॅग भरते,पण आपण मात्र वेगळ्याच आनंदात असतो.
                 

गांधी मला भेटला..

वसंत दत्तात्रेय गुर्जरच्या १० X १२ च्या खोलीत

६ X २ १/२ च्या बाजल्यावर

भारतीय जनतेच्या प्रतीकांत भेटला

तेव्हा तो म्हणाला—

सत्यापासून सौंदर्य वेगळे असूं शकत नाही

सत्य हेच सौंदर्य आहे, त्या सत्याच्या द्वारां मी सौंदर्य पाहतो

सत्याचा आग्रह ठेवल्यामुळेच तडजोड करण्यात

असलेल्या सौंदर्याचे मोल जाणता येते

सत्य हे वज्राहूनि कठोर आणि कुसूमाहूनहि कोमल आहे

गांधी मला आकाशवाणी मुंबई ब केंद्राच्या

५३७.६किलोसायकल्सवर

गांधीवंदना या कार्यक्रमांत भेटला

तेव्हा तो बोलला—

महात्म्याचे वचनदेखील बुद्धीच्या कसोटीवर घासून घ्या

आणि ते कसास न उतरल्यास त्याचा त्याग करा

आकाशवाणीच्या निवेदिकेनं सांगितलं—

गांधीवंदना हा कार्यक्रम आपण

६ वाजून ५५ मिनिटं ते ६ वाजून २ मिनिटंपर्यंत

तांत्रिक बिघाडामुळे ऐकूं शकला नाहीत

त्याबद्दल आम्ही दिलगीर आहोंत

गांधी मला चार्तुवर्ण्याच्या देवळांत भेटला

तेव्हा तो बनियाच्या धर्माला अनुसरून

पैशाची मोजदाद करत होता

(कुणाचं लक्ष नाही असं पाहून त्यानं कनवटीला निळी पत्ती लावली)

गांधी मला

बौद्ध मठांत भेटला

तेव्हा तो बीफचिली ओरपत होता

गांधी मला

चर्चमध्ये भेटला

दर आठवड्याला क्षमा करणार्‍या येशूपुढे

तो गुडघे टेकून उभा होता

गांधी

चुकला(नंगा) फकीर

मला मशिदींत भेटला

तेव्हातो धर्मांतर करत होता

गांधी मला

डॉक्टर बाबासाहेब आंबेडकरांच्या प्रबुद्ध भारतांत भेटला

तेव्हा तो म्हणाला—

हरिजनांची सेवा माझ्या जीवनाचा प्राणवायू आहे

मला पुनर्जन्म नको आहे

पण येणारच असेल तर अस्पृश्याचा यावा

म्हणजे येणारी दुःखं, यातना, अपमान यांचा मला अनुभव येईल

अस्पृश्यता जिवंत राहण्यापेक्षां

अस्पृश्यता असलेला हिंदुधर्म मेलेला मला चालेल

असं बोलून तो तडक भारतमातेच्या मंदिरात आंघोळ करून

गंगेच्यापात्रात उतरला

गांधी मला

सानेगुरुजींच्या आंतरभारती शाळेंत

आयला झवून बापाला सलाम करणार्‍या

धडपडणार्‍या मुलांना

श्यामच्या गोड गोष्टी सांगताना भेटला

तेव्हा श्यामची आई त्याला म्हणाली—

निरोध वापरा बिनविरोध

गांधी मला

भर रस्त्यावर हेमामालिनीच्या

नावानं हस्तमैथुन करतांना दिसला

देशांतला हा पहिलाच स्ट्रीट प्ले

अहिंसेचा हाहि एक प्रयोग

गांधी मला

टागोरांच्या गीतांजलीत भेटला

तेव्हा तो गोलपिठ्यावर

कविता लिहीत होता

गांधी मला

बाबा आमट्यांच्या एकात्म भारतांत

अपंगांच्या महोत्सवात भेटला

तेव्हा तो म्हणाला—

हात हे याचनेसाठी दुसर्‍यापुढे पसरण्यासाठी नसतात

आणि दान हे माणसाला नादान बनवते

असं म्हणून

त्यानं अमेरिकन डॉलरचा चेक अॅक्सेप्ट केला

गांधी मला आचार्य भगवान रजनीशांकडे

ध्यानधारणेत

संभोगातूनसमाधीकडे म्हणत

शेळीकडे वळताना दिसला

गांधी मला

मार्क्सच्या टोअॅटोमधून ड्रायव्ह इन थिएटरमध्ये

जगातील कामगारांनो एक व्हा

हा पिक्चर पहात टाइम किल करताना भेटला

गांधी मला

माओच्या लाँगमार्चमध्ये भेटला

तेव्हा तो शेतकर्‍याच्या वेषांत

खेड्यातून शहरांत स्थायिक व्हायला निघाला होता

गांधी मला

डांग्यांच्या गिरणीची भिंत चढून जाताना दिसला

तेव्हा तो ओरडला—

बिर्लाबावटे की जय

गांधी मला

काळागांधीच्या दवाखान्यांत

सावरकरांना सँपलची बाटली विकताना भेटला

गांधी मला

अटलबिहारी वाजपेयींच्या पेशवाईंत भेटला

तेव्हा तो गांधीवादी समाजवादाची जपमाळ ओढत होता

गांधी मला

चारु मजुमदारच्या नक्षलबाडीत भेटला

तेव्हा तो घोषणा देत होता—

आमरबाडी तोमार बाडी

सकलबाडी नक्षलबाडी

लालकिलेपे लाल निशान

माँग रहा हैं हिंदुस्तान

गांधी मला

क्रेमलिनमध्ये ब्रेझनेवच्या हस्ते

शांततेचं नोबेल पारितोषिक घेतांना भेटला

गांधी मला

व्हाइटहाऊसमध्ये

रेगनच्या न्यूट्रॉनची कळ दाबताना भेटला

माणसं मेलेल्या जगांतली

स्थावरजंगम मालमत्ता दाखवून

गांधी रेगनचं सांत्वन करत होता

गांधी मला

छत्रपतीशिवाजी विडीचे झुरके घेत

फोरासरोडला ५८० नंबरच्या कमर्‍यांत

रंगरंगोटीकेलेल्या लोकशाही नांवाच्या रांडेकडे भेटला

तेव्हांती म्हणाली—

तूं कुठली चिकित्सा करणार आहेस?

तूं कुठला प्रयोग करणार आहेस?

तूं कुठला प्रकाश दाखवणार आहेस?

गांधी मला

परमपूजनीयसरसंघचालक

बाळासाहेब देवरसांच्या संघस्थानावर

अखंड हिंदुस्थानाच्या जयघोषांत

अर्धीचड्डी सांवरत़ ६१-६२ उठाबशा काढत घोषणा देताना दिसला

मी हिंदू आहे आणि त्याचा मला अभिमान आहे

वंदेमातरम्

कॉन्व्हेंटमध्ये शिशूंना शिकवून इंग्लड-अमेरिकेंत स्थायिक करीन

गांधी मला

जमाते इस्लामच्या घोगारी मोहोल्ल्यांत

पेट्रोडॉलरच्या थ्री-इ-वनमध्ये

पाकिस्तानविरुद्ध हिंदुस्थान क्रिकेट कॉमेंट्री ऐकताना दिसला

पाकिस्तानचा हिंदुस्थानवर २ गडी राखून विजय

हे ऐकतांच तो नमाज पढला

मोहोल्ला-मोहोल्ल्यातजाऊन त्यानं ग्रीनबोर्डाला हार घातला

गांधी मला

सदाशिवपेठेतल्या ना.ग. गोर्‍यांच्या वाड्यांत भेटला

तेव्हा तो म्हणाला

स्वातंत्र्याला इतकीं वर्षं झाली तरी आम्हाला

भारत माझा देश आहे

या देशावर माझे प्रेम आहे

इथल्या विविधतेने नटलेल्या समृद्ध परंपरांचा मला अभिमान आहे

मी माणसांचा मान ठेवीन

मी माझ्या देशाशी निष्ठा ठेवीन

असं म्हणावं लागत याची मला खंत वाटते

असं मला लंडनच्या टेम्स नदीच्या तीरावर सुचलं

गांधी मला

आयर्विनच्या व्हाइसरॉय हाउसमध्यें भेटला

तेव्हा तो स्वातंत्र्यसैनिकांच्या

पेन्शनीचा हिशेब करत होता

गांधी मला

स्वयंघोषित नेताजी राजनारायणच्या

कुटुंबकल्याणकेंद्रात भेटला

तेव्हां उघडाबंब गाद्यागिरद्यांवर लोळत

मालिश करून घेत

बदामपिस्ते मिठाई खात

भारत मे समाजवाद क्यों नही आता

ह्यावर तो पत्रकार परिषद घेत होता

गांधी मला

अखिल भारतीय हिजड्यांच्या संमेलनात

कुटुंबनियोजनावर भाषण करताना दिसला

तेव्हा आशाळभूत चव्हाण

रिकाम्या असलेल्या खुर्चीवर लक्ष ठेवून

संपूर्ण बेरजेचं राजकारण शिजवत होता

गांधी मला

आम जनताकी संपत्ति असलेल्या पृथ्वीवर

बेवारस मुलांच्यात नवरा-बायकोचा खेळ करतांना भेटला

तेव्हा तो म्हणाला

निधर्मी देश क्या पहचान

छोडो चड्डी मारो गांड

गांधी मला

हाजीमस्तानच्या साम्राज्यांत दिसला

तेव्हा त्यानं चक्क पंचा सोडला

त्याच्या पंच्यावर मी कधींच गेलो नाही

पंचा काय धोतर काय नि पटलून काय

सत्याचे प्रयोग कशांतूनहि होतात

हो

अगदीकवितेंतूनसुद्धा

गांधी मला

बाटाच्या कारखान्यांत

बुटाला शिलाई मारतांना दिसला

तेव्हा बाबूजी गांधीना म्हणला

इस देश में चमार कभी प्राइम मिनिस्टर नही हो सकता

गांधी मला

मोरारजीच्या ओशियानात भेटला

शिवाम्बूच्या तारेंत तो म्हणाला

स्त्रिया ह्या मूर्ख आणि विवेकशून्य असतात

मी हे कोणाच्या संदर्भात म्हटलं—

हे आपल्या लक्षांत आलं असेलच

गांधी मला

नियतीशीसंकेत करतांना

नेहरूंच्या तीन मूर्तीत भेटला

तुम्ही आमच्या विश्वासातले

गादीनंतर इंदिरेच्या हवाली करा

गांधी मला

चरणसिंगांच्या सूरजकुंडात भेटला

तेव्हा तो राष्ट्राला उद्देशून म्हणाला—

मेरे जिंदगीकी तमन्ना पुरू हो गयी

गांधी मला

कमलेश्वरच्यापरिक्रमांत दिसला

तेव्हातो म्हणाला—

मनोरंजनाचीए यू साधन

तळागाळातल्याजनतेपर्यंत पोंचवायचं माझं स्वप्न साकार झालं

(कॅमेरामननं कॅमेरा त्याचा आंडपंचा आणि काठी यावर केंद्रीत केला होता)

गांधी मला रतन खत्रीच्या अड्ड्यावर दिसला

तेव्हा तो मटक्यांतून

राष्ट्रीय एकात्मतेची तीन पानं काढत होता

गांधी मला

सर्वभूमि गोपलकी म्हणणार्‍या

विनोबांच्या धारावीत

टिनपाट घेऊन हायवेच्या रांगेत

क्रुश्चेव्हला गार्ड ऑफ ऑनर देतांना दिसला

गांधी मला

इंदिरा गांधींच्या १ सफदरजंग कारस्थानात भेटला

धटिंगण आय-माय कार्यकर्त्यानं

त्याच्या गांडीवर लाथ मारली

तेव्हातो ओरडला—

देश कीनेता इंदिरा गांधी

युवकोंकानेता संजय गांधी

बच्चोंकानेता वरुण गांधी

भाड में गया महात्मा गांधी

गांधी मला

अजितनाथ रेच्या न्यायालयात

आरोपीच्या पिंजर्‍यात दिसला

सत्याचे प्रयोग करून

देश धोक्यात आणल्याबद्दल

राष्ट्रद्रोहाच्याआरोपाखाली

त्याला फांशी दिला

गांधी मला

अत्र्यांच्या शिवशक्तीत

गांधींवर अग्रलेख लिहितांना दिसला

गांधीत आम्ही ईश्वराचे दर्शन घेतले

धन्य झालो

अब्जावधी वर्षांत आता ईश्वर पृथ्वीवर येणार नाही

स्वदेशीरहा-स्वदेशी बना

असं म्हणून त्यांनी देशीला जवळ केलं

गांधीबाबा राजघाटावर

वसंत दत्तात्रेय गुर्जरच्या

खांद्यावर हात ठेवून म्हणाला—

देव मेला आहे देवमाणूसही मेला आहे

आता सैतानांच्या विश्वात मेलेल्या देवाला मुक्ती नाही

आणिदेवमाणसाला तर नाहींच नाही

–आणि क्षणार्धात तो समाधीत गेला….

–#########साभार वसंतदत्तात्रेय गुर्जर, प्रास प्रकाशन